डिस्पोजेबल टॉयलेटरीज किट टूथब्रश टूथपेस्ट हॉटेल बाथरूम सुविधा सेट

हॉटेल्समधील डिस्पोजेबल वस्तूंमध्ये प्रामुख्याने डिस्पोजेबल टॉयलेटरीज किट, चप्पल, बाथरोब यांचा समावेश आहे. ते लोकांच्या जीवनाचा एक भाग बनले आहे आणि ते कधीपासून सुरू झाले हे मला माहित नाही. डिस्पोजेबल दैनंदिन गरजा वापरणे ही एक स्वच्छता फॅशन बनली आहे. हॉटेल डिस्पोजेबल उत्पादने केवळ आपले दैनंदिन जीवन सुलभ करत नाहीत तर पर्यावरण प्रदूषित देखील करतात. असे दिसते की हॉटेल डिस्पोजेबल उत्पादनांचे सकारात्मक आणि नकारात्मक दोन्ही पैलू आहेत.

हॉटेल हे एक सार्वजनिक ठिकाण आहे आणि रात्री राहिल्यावर लोकांना संसर्गजन्य आजार होण्याची खूप काळजी असते. हॉटेलमध्ये डिस्पोजेबल वस्तूंची तरतूद केल्याने लोकांच्या या संदर्भातल्या चिंता पूर्णपणे दूर होतात. हॉटेलमध्ये डिस्पोजेबल वस्तूंची रचना रात्री राहणाऱ्या पाहुण्यांसाठी सोयीस्कर बनवते आणि त्यांना आता काही प्रसाधनगृहांबद्दल काळजी करण्याची गरज नाही.

हॉटेल्सद्वारे पुरवल्या जाणाऱ्या दैनंदिन गरजा प्रवाशांना सोयी देतात, परंतु आश्चर्यकारक कचरा हा एक सत्य बनला आहे जो सर्वांना दिसतो. टूथपेस्ट आणि साबण हे हॉटेल्समध्ये सर्वात जास्त वाया जाणाऱ्या डिस्पोजेबल वस्तू आहेत. विशेषतः डिस्पोजेबल साबण, ज्याचे वजन सुमारे २५ ग्रॅम असते, ते सहसा ग्राहक दिवसाच्या सुमारे एक चतुर्थांश भागासाठी वापरतात. उर्वरित पॅकेजिंगसह फेकून दिले जाते आणि दुसऱ्या दिवशी बदलले जाते, ज्यामध्ये टूथपेस्ट, शॉवर जेल इत्यादींचा समावेश आहे. यामुळे केवळ गंभीर संसाधनांचा अपव्यय होत नाही, तर जाळण्यासाठी किंवा लँडफिलसाठी प्रदूषणाचे नवीन स्रोत देखील निर्माण होतात, ज्यामुळे पर्यावरण प्रदूषण नियंत्रणावर दबाव येतो. संसाधनांचा पूर्ण वापर आणि पर्यावरण संरक्षणाचा लक्षणीय नकारात्मक परिणाम होतो, म्हणून डिस्पोजेबल वस्तू बदलण्याची वारंवारता कमी करणे, प्रदान केलेल्या डिस्पोजेबल वस्तूंचे प्रकार कमी करणे आणि पर्यावरण संरक्षणासाठी प्रयत्न करणे हे उद्योगात एकमत झाले आहे.

या दृष्टिकोनातून, हॉटेल्समध्ये डिस्पोजेबल वस्तूंचा वापर फायदेशीर होण्यापेक्षा जास्त हानिकारक आहे. हे लक्षात घेण्यासारखे आहे की जगातील अनेक विकसित देश आणि प्रदेश डिस्पोजेबल टॉयलेटरीज किटच्या वापरात घट होत आहे. तुलनेने बोलायचे झाले तर, दरडोई संसाधने तुलनेने कमी असलेला देश म्हणून, चीन केवळ डिस्पोजेबल दैनंदिन वस्तूंचा प्रमुख ग्राहक नाही तर एक प्रमुख उत्पादक आणि निर्यातदार देखील आहे. यामुळे या मुद्द्यावर आपले चिंतन भडकले आहे. अर्थात, डिस्पोजेबल दैनंदिन गरजांचा वापर कमी करणे केवळ ग्राहक जागरूकता आणि संबंधित पुरवठादारांच्या स्वयं-शिस्तीवर आधारित पुरेसे नाही. अधिक महत्त्वाचे म्हणजे, डिस्पोजेबल दैनंदिन गरजांसाठी बाजारातील मागणी आणि संसाधनांचा वापर यांच्यात संतुलन शोधणे संबंधित सरकारी विभागांना आवश्यक आहे.